„Reeter Kirmes“ ein Gedicht von Marita Marquet

Wenn de September dem End zojeht

On’d Sonn net me esu lang an den Himmel steht,

da wees jöderéngen, dat os jewoss

dat erem baal Reeter Kirmes os.

 

Dé Kirmesloijd haan sich ald installört,

on Knuppautos, Karussells on Schessbude montört.

On op de Kirmesplatz jet dat jruß Zelt opjesat

Vér dat och jöderéenge Platz droon hat.

 

All seen se ommessich, jetöh’rt mess sihr vill jeen

Ver’d Kirmes soll alles schien on ordentlich seen.

De Kirmesbroh’t on Kanie‘levläd see paraat,

vér dat keengen en hongrije Mä’ch dé Däh‘ch hat.

 

Sihr hart hat trainört den FC Reet, on wees

Dat Jérôme mot sénge Männ dat Spiel jewonne mess.

Dé Olympia Supporter stohn ze hinnen ivveraal,

Wenn si e Sonndich jewönnen, dat wih’r optimal !

 

On‘t Festzelt tobt däm DJ seng noijst Musik

On dé Stimmung steicht bi jödem Hit.

Se schunkeln op’d Déscher, on posten wild

Jöderénge wellt dat schienst on léstigst Bield …

 

Dé Mädcher lächen, amesören sich jot

Och her noij Outfit steht hinne jot.

Doch Hoptsäch os, dat Bör os kaalt

On dä Kellner keent och bald.

 

Dé Näaht jet laang, dé Stimmung dool

Dän Takt klingt einfach wundervoll.

Vér dänn, dänn dat noch net motjemäht,

jet et Zitt, dat dän es keent no Reet !

 

 

(M.Marquet-Thannen 2025)